Mr. Beans

Het begon op de middelbare school. Drie Marokkaanse Brabanders op verschillende scholen. Met veel plezier groeiden ze er op. Bijna zo als iedereen, en toch een beetje anders. Want er was vaak de vraag: “Maar dan ken je die en die toch wel?” Dat ging dan over ”die andere Marokkaan” een dorp verderop. Dat was nooit onaardig bedoeld en tegelijkertijd maakte het ergens wel een verschil. De multi culturele samenleving lijkt nu zo normaal. Zo was het niet helemaal voor de jongens van Mr. Beans toen ze opgroeiden. Niet dat ze hun weg niet konden vinden. Integendeel. Ze waren “gewone” Brabantse jongens, hadden het prima naar hun zin. En toch…

…bleek er herkenning toen Khalid (links), Yassine (rechts) en Hamza (niet op foto) mede door alle hints richting elkaars bestaan met elkaar in contact kwamen. Snel dikke vrienden en boordevol activiteiten, ontpopten de jongens zich als komisch trio De BorrelnootjeZ met een druk bezocht Youtube kanaal. En inmiddels is daar aan toegevoegd de ambitieuze koffiezaak Mr. Beans op de West-Kruiskade.

Khalid en Yassine

De naam Nootjez is door toeval ontstaan uit Hamza zijn bijnaaam. Khalid vertelt met een brede grijns: “Die was dik. Vol gepropt door mij. Als semi prof-voetballer liep Hamza negen maanden met een blessure. Ik deed niet anders dan hem vullen met eten. Als een Marokkaanse moeder. Zo kreeg hij de bijnaam Borrelnoot. Iemand vroeg: “Hoe heten jullie eigenlijk?” Wij grapten met een dikke klap op Hamza zijn schouder: “Kom Borrelnoot hoe heten we eigenlijk?” Vanaf toen was dat onze naam. Borrelnootjes zijn symbool voor Nederlandse gezelligheid, Brabantse gezelligheid en er is ook nog zoiets als Marrokaanse gezelligheid waar eten onlosmakelijk aan is verbonden. En het was natuurlijk ook een soort geuzennaam. In te zetten voor alle situaties die je maar verzinnen kan. Een typisch Nederlandse naam. Naast grappig en met een knipoog ook symbool voor de spagaat van trots als Nederlander, trots als Marokkaan, trots als Rotterdammer, trots als lid van de West-Kruiskade familie. Een positieve spagaat in dit geval!”

De Nootjez transformeren in typetjes. Doen geen stand-up komedie. Wel pruiken, verkleden, grimeren en youtube sketches. Je zou ze kunnen zien als de Marokkaanse Jiskefet. De grote groep volgers van de  Nootjez zijn vooral situatiegenoten. Mensen die niet van oudsher uit Nederland komen of ouders hebben die niet in Nederland zijn geboren. De zogenaamde split-generatie. Dat levert gemeenschappelijke humor en typische situaties op. Niet om te klagen. Wel om van alles, inclusief heel vaak de eigen achtergrond, hard of zacht op de hak te nemen.

Inmiddels wonen de drie samen, werken ze samen, gaan ze samen op vakantie. Ze zijn alleen nog niet samen officieel maf verklaard. Hard en eerlijk tegen elkaar op momenten dat dat moet. Veel plezier als het kan. Dat is het recept voor vriendschap in combinatie met toch wel heel serieus zakenpartnerschap. Khalid, Yassine en Hamza blijken drie heel verschillende karakters die elkaar goed aanvullen.

Vanuit het niets als het gaat om horeca ervaring begonnen Khalid en Yassine ruim een jaar geleden met Mr. Beans. Maar wel met inmiddels een hele geschiedenis samen. In het entertainen van mensen, theaterstukken schrijven, sketches schrijven. Met werk uit het leven gegrepen. Khalid: “Als basis doen we alles puur voor de lol, maar dan komen we er steeds opnieuw achter dat er ook een boodschap in zit. Terwijl wij dan dachten dat we het echt om mensen zich suf te laten lachen hadden gemaakt. Die voorgeschiedenis, heel veel lol inclusief blijkbaar diepere heel wezenlijke extra’s, is de essentie achter Mr. Beans. We willen entertainen, blij maken, mensen een super goed gevoel geven!”

”Mr. Beans probeert als gentlemen te werken en mensen als gentlemen te behandelen. Wel een gentleman anno 2016. Sowieso met mooie producten, toffe bediening, geen boodschap… en toch… als je die deur voorbij komt en je komt binnen, dan willen wij blije momenten leveren, thuisgevoel, een moment van gemak, van ontspanning. Die glossy en hoogwaardige producten van ons zijn niets anders dan het bruggetje om te bereiken wat we echt willen; een blij moment laten ontstaan. Met bravour, tikkie brutaal, niet al te bescheiden, en tegelijkertijd altijd bereid om toe te geven als ze iets niet helemaal goed doen. Eerlijk zijn komt daarin altijd voorop. Ondernemen uit het hart. Net als met de Nootjez. Dat geven aan de mensen is een van de dromen achter Mr. Beans.”

Een andere droom van het bravoure trio is Mr. Beans per stap opbouwen, maar wel met het doel uiteindelijk echt groot worden. Met wereldwijd vestigingen! Khalid benadrukt: “Echt groot worden, dat is geen grap.”

…Toch is er een nog grotere droom dan de ”wereldzaakdroom”. Zogenaamd hebben de jongens dus geen boodschap, maar tegelijkertijd is de grootste droom een verschil laten zien. Dat juist die split-generatie tot veel in staat is. Met de komedie, met een mooie zaak en liever heel veel mooie zaken en met wie weet wat er nog komt. Ondanks hun jeugdige bravoure is de diepste wens een nalatenschap die mensen inspireert. Khalid die steeds met vuur en vlam van alles vertelde, rondt in ene rustig en bedachtzaam af: “Dat mensen misschien wel zeggen, in een tijd dat het helemaal geen ding meer is dat je Marokkaan, Turk of wat dan ook bent: “Dat waren die en die gasten.”  En dat we dan een verhaal zijn geworden. Voor de situatiegenoten en uiteindelijk voor de hele mensheid. Wij kunnen nooit tippen aan Cruijff, maar iets positiefs, drie generaties verder, doorgeven van wat aanstekelijkheid. Wie weet dat we dan genoemd worden in een lezing of bij een training: “Er waren eens drie jongens, toen het nog een ding was om Marokkaan te zijn. Die hadden passie, gingen tegen de stroom in, wisten hun positieve draai te vinden in wat toen nog een spagaat was…”

Bijna 3 miljoen views…